Japońska koncepcja życia wartego przeżycia — gdzie spotykają się pasja, zawód, misja i profesja.
Ikigai (生き甲斐) tłumaczy się jako "powód do życia" — punkt, w którym zbiegają się to, co kochasz, to, w czym jesteś dobry, to, czego potrzebuje świat, oraz to, za co możesz otrzymać wynagrodzenie.
To nie tylko kwestia spełnienia zawodowego. Chodzi o znalezienie głębokiego celu w pracy, którą wykonujesz każdego dnia. Dla mnie ikigai to kompas, który prowadzi każdą techniczną decyzję, każdy projekt, każdą linię kodu.
Ikigai istnieje na przecięciu czterech kluczowych pytań:
Znalezienie swojego ikigai to nie jednorazowe odkrycie — to ciągła praktyka. Wraz z ewolucją technologii, w miarę jak uczę się nowych dziedzin, punkt centralny się przesuwa. To, co pozostaje stałe, to intencja wyrównania mojej codziennej pracy z czymś większym niż bezpośredni wynik.
Dlatego przyjmuję koncepcje takie jak Kaizen — ciągłe doskonalenie zapewnia, że moje ikigai pozostaje dynamiczne, a nie statyczne. Dlatego inwestuję w biohacking, aby utrzymać energię i skupienie potrzebne do znaczącej pracy. I dlatego przyciąga mnie transhumanizm — wiara, że możemy aktywnie kształtować nasz potencjał.
Ikigai to nie kultura hustlu ani optymalizacja każdej minuty. To zrównoważony cel. Praca, która dodaje energii, zamiast ją wyczerpywać. Praca, która jest naturalnym wyrazem tego, kim jestem, a nie czymś, do czego się zmuszam.
Kiedy piszę kod, projektuję systemy lub eksploruję nowe technologie, nie tylko wykonuję zadania. Żyję swoim ikigai — buduję oprogramowanie, które ma znaczenie, w sposób, który jest tylko moim.